Bu futbol mucizesini gerçekleştiren ülke, babamın ölene dek desteklediği, baba mirası Argentina. Futbolu vazgeçilmez kılan peş peşe şaşırtıcı sonuçlarsa eğer şapka çıkartılan başka futbolcu üçlemesi var mı acaba? Yoksa futbolda sürekliliğin temsilcisi, futbolu güzelleştiren virtüözlerin ülkesi Argentina’dir. Babamın deyimiyle Arcantina…
Tarihe not düşen son futbol ilahının gölgesinde bir final daha. Bu gece izlemeyeceğim finali, nasılsa babam izler bulutların arasından, yıldızlar köşkünden. Bir gün mutlaka ballandıra ballandıra anlatır bana. Tıpkı Kempes ve Maradona gibi, şimdi de Messi’yi…
Adios amigos dünya diyene dek, başta babamın partisi Cehape, babamın kulübü Fenerbahche, babamın desteklediği Argentina ömrümün en ağır yükleri. Onlara bir türlü Ad10s Amigos diyemiyorum. Aslında bugün ‘Ben bir yere gitmiyorum, Partide kalıyorum’ modasına uyan, yedi uyuyanları yazacaktım. Ancak gün 19.07 olunca ibreyi doğal olarak dünya futboluna çevirdim. Evet bu arada ‘Babamın partisi’ olsa da eğer son çare gitmekse ben sonuna kadar gideceğim. Ayrıca bugün Adalı yazarlar buluşmasına da gideceğim. Ve bu nedenle Dünya kupası finaline bant yayından bakacağım.
İzlemeyeceğim finali çünkü futbolun her anı çok değişkendir, bilinmeyen denklemlere gebedir her final. Dün gördük bronz madalya kapışmasını. O yüzden futbol tek bir merkezden yönetilemez. Çünkü ortak futbol aklı, Turump gibi futboldan anlamazlara, turumpun peşine takılmış toptancı fırsatçılara kiraya verilmez. Yani pentagonist taktikler futbolda tutmaz. Kıytırık stratejiler daha orta sahada çime gömülür. Ayak topu, kafa pası, akıl golü derken çok bilenler oyundan düşer. Yine de futbol şöyle tanımlanabilir; “Futbol, yapısal dinamiği karmaşık olmayan, oldukça basit ve özünde siyasal öğeler barındıran, güç konumlandırma ve rekabet geliştirme oyunudur.” Oyunu kuralına göre oynamak esastır yani…
Bu esası az çok futboldan anlayanlar çok iyi bilir. Ayrıca dünya futboluna daima sihirli sol ayaklılar, futbol tanrısının tılsımlı sol eli arada bir değer. Ve fakir ülkelerin, fakirinde fakirlerinin sosyal yaşamını felç eden faşist yönetimlerin, despotik diktatörlerin üç fe’sine karşılık, üç 'S' ağırlığını koyar. Sanat, spor ve sosyalizm. Popülist dünya gerçekliğidir bu geniş açılı üçgen. Spor deyince de illaki futbol, futbol, futbol...
Onun için futbol işte deyip geçilemez. Çünkü futbol ilerlemeye veya gerilemeye dair önemli rol üstlenir sosyal hayatta. Yani futbol sanattır, siyasettir aynı zamanda. Ve öyle futbolcular vardır ki; pek az da olsalar salt futbolcu işte deyip geçilemez. Çünkü onlar, futbolda değişimi tetikler, hayatta devrimleri izler. Tıpkı Brasil Sokrates gibi, ‘El Pibe de Oro’ Maradona gibi…
Argentina futbol üçlemesinin son sol ayağı Messi de ‘altın çocuk’ olma yolunda. Apolitik görünse de politik futbol büyüklerinin yoluna taş koymayacağı kesin. Bu futbol dehasına kim ne diyebilir ki futbolculuğunun son deminde tekti ve hep kazandı. Kazandırdı. Mevcut küresel iktidar gücüne güvenenlere, kof ilişkilere tapanlara çim sahayı dar etti. Sorgulanabilir yanlışları olsa da Argentina’i ve kendini zirveye taşıdı. Babam mutlu, ben mutluyum daha ne olsun…
Elbette biliyorum sporun evrenselliğini yüceltir futbol. Yeri gelir bağımsızlık filmini ateşler. Atılan bazı goller tam bağımsızlık için kaleleri deler geçer. Yeri gelir faşizmi yedekler. Bazen ırkçılık seviyesinde tutumlar ve tutkular üretir. Yani futbol azınlığın sembolü veya çoğunluğun bayrağı olabilir. Yine de her dünya kupası yeşil sahada, beyaz perdede, cam ekranda, göz göze diz dize kelebek etkisidir, dip dalgasıdır. İşte o yüzden Ad10s Amigos, Adios Dünya kupası diyemiyor insan…
Evet bugün 19.07, bu gece ‘la final de la Copa del Mundo 26’ gecesi. Evet tırnak içi cümle İspanyolca hem de Rioplatense lehçesinde. Nedeni İspanyolların Arjantin’i üçyüz yıl sömürdüğü için olabilir mi? İşte sırf bu nedenle dahi finali Argentina kazansın. Babamın ölene dek desteklediği Argentina gümüşte kalmasın istiyorum. Gümüş ülkesine altın madalya üçüncü kez yakışır. Adios Dünya ‘Vamos, Vamos, Argentina’…
Bu arada finali Arcantina kazansa da kaybetse de son bir yazı yazmayacağım. ‘Babamın Partisi Cehape’ye gelince ‘final’ bağlantılı ilk yazı hazırda…